Hanneke Luesink

Wat doet een gebiedsregisseur eigenlijk?

Als gebiedsregisseur breng ik mensen bij elkaar. Ik trek met de bewoners op, kom langs bij hen thuis. Zo zoek ik uit wat leeft in de wijk. Inwoners die iets willen veranderen of organiseren in de wijk kunnen dat met mij bespreken. Een goed initiatief verdient steun. Ik help dan een netwerk te ontwikkelen en denk graag mee. Ook met bepaalde groepen inwoners, zoals mensen met een Molukse of Turkse achtergrond. Als gebiedsregisseur ben ik er voor iedereen.

Ik ben de schakel tussen inwoners en de gemeente en tussen inwoners en organisaties. Huisartsen en hun praktijkondersteuners hebben ons gelukkig ook ‘ontdekt’. Zij trekken bijvoorbeeld bij ons aan de bel over iemand die eenzaam is. Ik weet de weg en kan doorverwijzen naar welzijnsactiviteiten, ondersteuning van zorgorganisaties of de gemeente.

Soms trek ik op met andere partijen, zoals een wooncorporatie of de wijkagent. Dan slaan we de handen ineen om spanningen aan te pakken en kwetsbare inwoners te ondersteunen. Er is veel mogelijk.

Wat kun jij als gebiedsregisseur betekenen voor inwoners in het gebied?

Ik kan mensen in contact brengen met elkaar of met de juiste persoon bij de gemeente of welzijnsorganisaties. Een heel concreet voorbeeld: ik kreeg veel klachten over te hard rijden. Mensen hielden zich blijkbaar niet aan de maximumsnelheid. Ik heb contact opgenomen met iemand bij de gemeente die gaat over verkeerszaken. Ergens lagen nog van die groene poppetjes met ‘slow’ erop. Een van de bewoners heeft sloten gekocht om de poppetjes aan een paal vast te leggen. En de gemeente heeft bij de 2 ingangen van de wijk ’30 km’ op de weg geschilderd. Dat hielp.

Klachten van inwoners zijn vaak de eerste aanleiding voor een gesprek. Klachten over hondenpoep, losse stoeptegels, dubbel parkeren. Soms worden mensen ongeduldig: dan hebben ze nú een vraag of klacht en willen ze nú een antwoord of oplossing. Ik snap het wel, want soms lopen mensen eigenlijk te lang rond met hun klacht of vraag. Ik probeer dat vóór te zijn, bijvoorbeeld door bij mensen op bezoek te gaan of door een spreekuur te organiseren.

Hoe werken inwoners en ondernemers samen met jou aan de leefbaarheid van hun gebied? Wat kunnen mensen zelf doen?

Zwerfvuil is een goed voorbeeld. Dat veroorzaken bewoners deels zelf. Het kan lastig zijn om elkaar daarop aan te spreken. Ik zou het geweldig vinden als bewoners zelf actie ondernemen. Vaak is de wil er wel, hoor. De inzameling van oud papier is bijvoorbeeld succesvol. Alleen…dan staan overal stapels oud papier om opgehaald te worden en dan waaien de lege dozen door de wijk.

Ik merk dat veel mensen erg op zichzelf zijn. Sommigen hebben het gevoel dat er onderscheid wordt gemaakt tussen bevolkingsgroepen. Daardoor trekken ze zich nog meer terug en richten ze zich steeds meer op hun ‘eigen’ groep. Er is minder saamhorigheid dan vroeger.

Juist doordat er minder saamhorigheid is, wijzen mensen bij problemen snel naar elkaar of naar de gemeente. Anderen moeten zorgen dat de wijk netjes is. Anderen moeten zorgen dat er geen aso’s wonen. Anderen moeten de troep opruimen. Sommige dingen in de wijk moet je juist met elkaar doen. Het gaat vaak om je eigen gedrag. Mensen kunnen heel veel zelf, vooral samen.

Samen actie ondernemen kan ook hartstikke leuk zijn. Organiseer op een zaterdagochtend een actie om zwerfvuil op te ruimen. Zorg na afloop voor koffie, thee en zelfgebakken cake. Dan spreek je elkaar ook eens. Ik heb alvast een paar zwerfvuilgrijpers besteld.

Wat spreekt jou vooral aan in deze baan?

Het contact met mensen. En ik vind het een uitdaging om te zorgen dat mensen elkaar accepteren in de buurt. Dat begint bij elkaar leren kennen. Daarom hebben we bijvoorbeeld afgelopen zomer een Hofjestoer georganiseerd in Berkenoord II. Bewoners konden elkaar ontmoeten en spreken. Ook gingen ze in gesprek met de aanwezige medewerkers van de gemeente, politie, Triada en Koppel-Swoe. En samen met een groepje vrijwilligers organiseren we elke maand een eetcafé in Balai Pusat. Dat is altijd heel gezellig. Er worden dan veel herinneringen gedeeld over het wonen in de wijk. Ik nodig daar heel bewust ook mensen voor uit die het niet gemakkelijk hebben.

Stel, je bent een jaar verder en kijkt terug. Waar ben je dan trots op of word je blij van?

Een tijd terug waren er klachten over overlast van jongeren. Zij gingen op het veld barbecueën en daarvoor een vuurtje maken. Zo staken ze de skatebaan half in de fik. Ze maakten lawaai en lieten troep achter. Via de wijkagent kwam ik in contact met een paar jongeren en de vader van een van hen. Ze hadden een voorstel: laat ons gebruikmaken van het wijkgebouw Balai Pusat en laat de vader daar toezicht houden. We hebben toen ook nog de beheerder van het gebouw en jongerenwerkers van Koppel-Swoe erbij betrokken.

Binnen een avond lag er een prachtig plan voor enkele jongerenavonden. De jongeren wilden daarvoor zelf verantwoordelijkheid nemen. Elke maandagavond komen 20 tot 30 jongeren van allerlei achtergronden bij elkaar. Jongens en meisjes in de leeftijd van 13 tot 22 jaar. Ze gamen, barbecueën, verkopen blikjes fris. Van het geld doen ze leuke dingen. De avonden lopen als een tierelier. Er is altijd een jongerenwerker aanwezig. Tijdens de avond spreken de jongeren elkaar aan als het nodig is. Laatst had iemand een muur beklad. Samen hebben ze die toen weer schoongemaakt.

Zo simpel is het eigenlijk: ga met elkaar in gesprek om te horen wat de wensen zijn. Bespreek hoe je die wensen wel of niet kunt vervullen. En kom dan samen in actie. Daar word ik heel blij van.  

Over Hanneke Luesink

Hanneke Luesink is sinds 2019 gebiedsregisseur in Vaassen voor de gebieden Berkenoord, Vogelwijk en Oosterhof. U kunt Hanneke bereiken via 06 538 72 000 of via h.luesink@koppelswoe.nl.

Pagina opties